530

ظاهرا توی این ســی سال زندگی ای که تا الان داشتم، بابت همه ی کارهای کرده و نکرده َم، بیشتر از اینکه به خودم بدهکار باشم، به مادرخانومی بدهکارم ...! همیشه اینطوری بود ... نمره هام، دختر خوب بودن، انتخاب رشته ی دبیرستان، انتخاب معماری دانشگاه آزاد به جای کامپیوتر نرم افزار شهید رجایی (تربیت معلم)، ادامه ندادن برای دکترای معماری ... حالا هم که عملا کار نظارت َم رو قبول نداره و به شدت عقیده داره آدم تا پُشت میزنشین نباشه وُ هر ماه یه حقوق ثابت به حسابش واریز نشه شاغل نیست ... مهم نیست چقدر به خودم فشار بیارم و استرس کار رو تحمل کنم و باز هزار جور آدم سر و کلّه بزنم تا بلکه تو سن سی سالگی دستم تو جیب خودم باشه ... مادر تحصیلکرده ی عزیز من ...